Week van Het Vergeten kind | Blog Klasien Rijpkema

Eind januari werd er in Rotterdam een klein meisje aangetroffen in huis bij haar overleden moeder. Ze waren ‘bekend bij hulpverleningsinstanties,’ zoals dat dan heet. Toch zat het driejarige meisje er al een week in haar eentje. Het geval haalde de krant.

‘Gelukkig,’ denk ik dan. Want zolang het de krant haalt, zijn we dit soort dingen kennelijk nog niet gewoon gaan vinden. Toch zijn er een heleboel kinderen die nooit de krant halen, terwijl het wel eens lijkt alsof we ze vergeten zijn. Kinderen die onze aandacht echt nodig hebben.

Op 29 januari startte toepasselijk de ‘Week van het Vergeten Kind.’ Tijdens die week werd aandacht gevraagd voor de kinderen die opgroeien in een probleemgezin of in een jeugdinstelling. In Nederland groeien ruim 100.000 kinderen op in gezinnen met meervoudige problematiek (bijvoorbeeld armoede). Bij 55.000 kinderen gaat het zo slecht dat ze niet meer thuis kunnen wonen.

Ik moest deze week terugdenken aan de jongeren die ik sprak voor een onderzoek naar kwetsbare jongeren. De bekende organisatie Divosa heeft me namelijk gevraagd binnenkort een lezing over dit onderzoek te houden. Dit ga ik samen met mijn collega Hanneke Eisses doen. Uit het onderzoek bleek onder andere, dat een derde van die kinderen opgroeit in gezinnen die moeten leven van een uitkering.

Voor gewone volwassenen is armoede al moeilijk, maar voor deze groep kwetsbare kinderen nog meer. Je start je leven in een situatie vol problemen. Hoe gaat dat verder? Kom je er ooit uit? Nog een bericht in de krant deze week: van de 50.000 beschermde banen die gemeenten in drie jaar wilden realiseren zijn er slechts 735 gerealiseerd. Is er ooit werk, een toekomst voor deze kwetsbare jongeren?

Als onderzoekster heb ik veel te maken met cijfers. Maar tijdens mijn onderzoek kwamen die cijfers voor mij weer eens op een aangrijpende wijze tot leven. De echte levensverhalen achter de cijfers. Daarom ben ik blij dat er organisaties zijn zoals Stichting Het Vergeten Kind. Die geeft hulp door vakanties, workshops, sport en spel te organiseren voor kwetsbare kinderen. En ze geven indirect hulp door bewustwordingscampagnes, zoals elk jaar een Week van Het Vergeten Kind.

Als Covalente maken wij ons ook sterk voor kwetsbare kinderen en jongeren. We vinden het belangrijk dat elk kind mee kan doen in de samenleving en op kan groeien in een veilige omgeving. Wij dragen daaraan ons steentje bij op onze eigen manier, door ons onderzoek en advies. Ik doe dit graag, omdat het echt nodig is dat we dit probleem met zijn allen aanpakken.